Artur Rubinstein. Był on łódzkim Żydem, ale zawsze podkreślał swoją polskość, a był obywatelem świata, jako genialny wirtuoz. Prawdopodobnie na taką jego postawę mógł mieć wpływ fakt wzięcia go na utrzymanie i specjalistyczne wykształcenie muzyczne w Lipsku przez księcia Lubomirskiego, który jako meloman miał na tym wykształceniu i drugiego zdolnego Żyda, dyrygenta Grzegorza Fitelberga.
   OprĂłcz nich finansował wykształcenie takĹźe 3 PolakĂłw, muzykĂłw, Karola Szymanowskiego, Ludomira Róşyckiego i Apolinarego Szelutę.
   Rubinstein niejednokrotnie miał okazje podkreślać swoją polskość i to robił. Np. w czerwcu 1945 r. miał koncertować w USA na inauguracyjnej sesji ONZ. ZauwaĹźył, Ĺźe nie ma polskiej delegacji, ani sztandaru, więc od podium wyraził z tego powodu ubolewanie i na wstępie zagrał polski hymn narodowy, zmuszając wszystkich do powstania i uczczenia nieobecnej Polski.To była postawa szlachetnego Ĺťyda a zarazem Polaka. Z kolei gdy był na koncertach w Kanadzie w latach 60-tych, podszedł do niego oficer marynarki handlowej i rozpoczął rozmowę po angielsku. Rubinstein zapytał go o narodowość, gdy usłyszał, Ĺźe jest Polakiem, to odpowiedział mu, Ĺźe z rodakami to on rozmawia tylko po polsku, odwrĂłcił się do niego plecami i odszedł. Rubinstein wysoko nosił godność Polaka, byt oĹźeniony
   z Polką, cĂłrką Emila Młynarskiego, muzyka i dyrygenta.
   Czyz nie takich zachowan nam potrzeba?

Izraelu,protestują przeciw agresji wobec wszystkiego i wszystkich,znosząc prześladowania przez reżim władzy prawicy i ortodoksów.