Pan prof. dr hab. Piotr Jaroszyński omawia, technicznie niezwykle zaawansowane, współczesne metody sterowania społeczeństwem, wypracowane celem ostatecznej likwidacji struktur państwa (Polskiego) środkami pokojowymi, czyli bez użycia przemocy militarnej.
   
   http://www.youtube.com/profile?user=hrhenryk#p/u/1/-_GyuO0Gc_4

Gdy patrzę na moich znajomych, którzy się pocą i ledwo zipią stojąc na rzęsach, aby te kredyty spłacać to zastanawiam się, po co im to było? I ciekaw jestem, czy oni siebie też o to czasami pytają.
   Jasne – fajnie mieć dom. Fajnie mieć luksusowe auto. W ogĂłle jest fajnie być zajebiście bogatym. Ale nie zapominajmy, Ĺźe nikt z nas ani centa i tak nie zabierze ze sobą do grobu. Więc po co się tak mordować za Ĺźycia?
   10 lat temu moi znajomi mĂłwili: - Czekaj, czekaj, jeszcze kilka lat i zamieszkam na wsi, będę wypoczywać. Minęło 10 lat i nic się nie zmieniło. Tylko widać na ich twarzach te dziesięć lat więcej. Starość widać.
   
   Olka, moja koleĹźanka, zeĹşliła się na mnie, gdy napisałem na blogu, Ĺźe po trzydziestce zaczyna się pachnieć śmiercią. No, moĹźe trochę przesadziłem, inny był teĹź kontekst. Ola zalicza się do wyjątkĂłw. Ma fajnego męża, lubią Ĺźyć, są weseli - co widać, i mi to bardzo się podoba.
   Jednak większość ludzi, ktĂłrych znam Ĺźyje jakby za karę. Za karę chodzą do pracy. Za karę wracają do domu. I za karę resztę dnia spędzają gapiąc się w telewizor. W tych domach z „Muratora” postawionych za miastem i kupionych na 30 letni kredyt.
   
   - Nie wyskoczysz wieczorem ze mną w Sopocie do klubu na koncert jazzowy?
   - Nieeee… wieeeesz… mieszkam za Gdynią…. w poniedziałek muszę do praaaacy… w domu Ĺźooonaa… teść w szpitaaalu… i... mam chory kręgosłup.
   
   Tak się zachowują moi rĂłwieśnicy. Po co Ĺźyć? Ĺťyć dla swoich dzieci – oczywiste. Ĺťyć, aby odnosić sukcesy zawodowe – zgoda. Ĺťyć, aby dokonywać czegoś nowego, szalonego, pojechać na wycieczkę na Biegun Północny – teĹź zrozumiałe, o ile ktoś czuje taką potrzebę. Ale Ĺźyć dla bankĂłw, aby do końca swoich dni być ich niewolnikiem ?
   
   Jest to paradoks wolności - skłonność do stawania się niewolnikiem. W komunizmie człowiek był niewolnikiem systemu totalitarnego. Za wolność myśli moĹźna było zapłacić cenę wylądowania w łagrze. W gospodarce wolnorynkowej znowu tracimy wolność. Na własne Ĺźyczenie dajemy się zakuć w łańcuchy kredytĂłw. Złote klatki. Reklamy drenują mĂłzgi od rana do nocy. Musisz mieć jeszcze to, i musisz kupić jeszcze tamto. I więcej, i więcej. Mało! Mało! Mało! Jeden obiad? Ĺťarty? Wpierdalaj 10 obiadĂłw. Utyłaś? To teraz liposukcja i operacja plastyczna! Musisz wyglądać jak modelka! Potem dalej Ĺźryj. Boli Ĺźołądek? Dawaj paracetamol oraz klej do protez. I coś tam jeszcze na rozwolnienie. Włosy pofarbuj farbą bez amoniaku, umyj w szamponie bez łupieĹźu, a potem wszystko wypierz w najnowszym proszku do prania, ktĂłry pierze tak dobrze jak Ĺźaden dotąd nie prał.