co do oceny sytuacji naszego Narodu...
   
   Jako ja, to pozwolę sobie przypomnieć, Ĺźe obstawałem przy pewnych sprawach znacznie wcześniej, niĹź zaczął o nich mĂłwić Kaczyński. Politycy, jak wielokrotnie tłumaczyłem, nie kreują społecznych podziałów, oni tylko obstawiają jedną ze stron, „obsługują” ją − i Kaczyński oraz Tusk nie są tu wyjątkami. Polska współczesna rozdarta jest, jak kaĹźdy kraj postkolonialny, pomiędzy tubylcĂłw i kreoli. Pomiędzy miejscowych, ktĂłrzy słabo sobie uświadamiają „czym tobie być, o czym tobie marzyć, śnić” − i róşnych takich RóşycĂłw, ktĂłrych straszliwie boli, Ĺźe nie urodzili się we Francji, Niemczech czy Belgii, tylko, niech to szlag, na tym polskim zadupiu.
   
   „Nasz narĂłd jak lawa” − ci na wierzchu nie tworzą elity, tylko szumowinę. Nie tworzą Ĺźadnych idei, nie są w stanie narodu nigdzie prowadzić, bo go szczerze nienawidzą i jedyny tytuł do szlachectwa widzą w intensywnym przeĹźywaniu swego poczucia wyĹźszości nad „starszymi, gorzej wykształconymi i z małych miasteczek”. Ci spod spodu są „durni, zapalni i łzawi”, mają mnĂłstwo irytujących, pańszczyĹşnianych wad i prawdę mĂłwiąc, czasem chciałoby się im dać tęgiego kopa w dupsko − ale jest w nich ten ogień, ktĂłrego „sto lat nie wyziębi”. NarĂłd pozbawiony historycznym nieszczęściem elity moĹźe wytworzyć nową. Elita, odcinająca się w pogardzie od własnego narodu, przyszłości nie ma. Tak uwaĹźam, choć być moĹźe racjonalizuję tylko swe głębokie emocje, bo, fakt − „wolę polskie gĂłwno w polu, niĹşli fiołki w Neapolu”.
   
   Jarosław Kaczyński toczy z Bronisławem Komorowski bĂłj o władzę. W obecnej sytuacji, gdy grożą nam rządy monopartii, a wręcz monomafii, pierwszego uwaĹźam za zdecydowanie mniejsze zło niĹź drugiego. To kwestia bieżąca. Jako Polak, obywatel, wyborca i pisarz nie unikam zajmowania stanowiska w tym sporze. I moĹźe się tak zdarzyć, Ĺźe za czas jakiś uznam za mniejsze zło Platformę, albo partię Ojca Rydzyka, albo jeszcze jakąś inną.