Mam 16 lat,a Jan Paweł II był papieżem mojego dziecinstwa...a takze teraz gdy wchodze w doroslosc Jego slowa pomagaly mi w trudnych chwilach i zawsze podnosily mnie na duchu. Jego zarty... niezapomniane gestykulacje... i ten ojcowski usmiech... Jako jeden z niewielu tak bardzo kochał młodzież... rozumiał ją i jej problemy... Był jak ojciec.. Ojciec wszystkich ludzi na świecie... Chyba wszystkim nam go brakuje... Mnie także lecz na zawsze zostanie w moim sercu... [*][*][*]