W II Rzeczpospolitej za przyjęcie łapówki urzędnika państwowego karano karą śmierci przez rozstrzelanie. Łapownictwo nie istniało. Moim zdaniem należy kopiować dobre rozwiązania - najlepiej podsunąć gotowy art. przedwojennego ustawodawstwa panu min. Radowławowi Sikorskiemu. Społeczeństwo ma prawo wymagać uczciwości od finansowanych przez siebie pracowników. Swoją drogą przed wojną nikogo nie trzeba było rozstrzelać z tego paragrafu - widać sama ostateczność kary zrobiła swoje!