Wracając jednak do polityki dyrektora Stanki, to koncentrował się on głównie na krótkoseryjnej produkcji obuwia Celapo, o które o czym już w Epigramiście zahaczyłem, zabijały się wszystkie polskie elegantki z tamtych lat. Wystarczy wspomnieć, że rozpoczęta za kadencji Leona Koczura polityka zaopatrywania Edwarda Gierka, Stasi Gierkowej oraz członków ówczesnego rządu i nnych bonzów w buty naszej produkcji, a także wyznaczenie do tego celu wyjątkowo dobrze ułożonego szewca Mariana Majewskiego, który miał to prawie, jako wyłączne zadanie i jeździł do Warszawy, aby brać miarę, a w końcu, żeby przekazać gotowe buty, za Stanki była kontynuowana.
   Tu muszę wspomnieć o dwĂłch sprawach. Po pierwsze owi dygnitarze za te buty płacili Celapo, pewnie z jakichś funduszy reprezentacyjnych, a po drugie, kiedy w łódzkim Instytucie Przemysłu SkĂłrzanego (skrĂłt: IPS) narodziła się zaborcza idea wchłonięcia Celapo i uczynienia z niego swojej filii, a działo się to jeszcze za rządĂłw Koczura, to nie kto inny, jak tylko Marian sparaliĹźował zakusy IPS-u i to informując o nich nie samego Gierka, tylko jego szefa ochrony, jakiegoś tam pułkownika. I te święte krowy z IPS, nie tylko nie zepchnęły na CLPO resztek własnej roboty, po to, Ĺźeby roboć jakieś tam doktoraty byle jakie doktoraty, mające się do praktyki produkcyjnej, jak stąd do wieczności, ale odpierdoliły się od CLPO do końca jego istnienia...
   Tak to moĹźna było w tamtych czasach, załatwić definitywnie sprawy jedną... rozmową telefoniczną. WaĹźne tylko było, kto dzwonił i z ktĂłrego... kościoła ?
   Warto porĂłwnać to z obecną niemocą, bezwładem i impotencją rząduuuf Fuj ! nierządem...
   
   Jacek placek, z odchodzącego pokolenia Drugiej Polski, kończący z ulgą Ĺźywot w sprzedanej Zachodowi za bezdurno kleszej wiosze