Utopieni w długach !!!! - wyszło PO wyborach!!!!!!! dlaczego teraz?
   Ponad 10 miliardĂłw złotych – na tyle rząd oszacował wstępnie straty wywołane przez powĂłdĹş w Polsce (inne ĹşrĂłdła mĂłwią o 20 miliardach), zapewniając jednocześnie, Ĺźe w budĹźecie znalazły się pieniądze na pomoc mieszkańcom zalanych terenĂłw i dodatkowe wydatki nie zwiększą planowanego ok. 52 miliardowego deficytu[1].
   
   Deficyty i dług publiczny
   
   Skąd ta nagła obawa przed wyĹźszym deficytem i czy rzeczywiście powĂłdĹş moĹźe mieć znaczący wpływ na finanse państwa? Przykład Grecji dobitnie pokazał, Ĺźe ciągłe zadłuĹźanie nieuchronnie prowadzi do bankructwa i gospodarczego rozpadu państwa. Oczywiście zawsze mogło być gorzej, w XVIII wieku we Francji polityka zadłuĹźania i prĂłba podniesienia podatkĂłw skończyła się dla Ludwika XVI gilotyną, a kraj doprowadziła do krwawej rewolucji.
   
   W zeszłym roku polski dług publiczny, według Ministerstwa FinansĂłw, zatrzymał się na magicznej granicy 49,9% PKB. Bynajmniej nie jest to przypadek: zgodnie z ustawą o finansach publicznych, gdy tylko relacja długu publicznego do PKB przekroczy 50% w grę wchodzą mechanizmy mające zatrzymać zwiększanie deficytu i wzrost długu publicznego, aĹź do konstytucyjnej granicy 60% PKB, po przekroczeniu ktĂłrej dalsze zadłuĹźanie jest, przynajmniej na papierze, niemoĹźliwe. Szacunki na ten rok mĂłwią o ponad 7% deficytu i relacji długu do PKB ponad 50%, a o ile rząd nie zmieni metodologii pomiaru wskaĹşnikĂłw, albo nie pĂłjdzie śladem Grecji w fałszowaniu statystyk (np. według Eurostatu dług publiczny Polski do PKB w 2009 roku wyniĂłsł 51%), oznacza to przekroczenie pierwszego progu alarmowego w 2010 roku.
   
   Optymiści pocieszają jednak, Ĺźe Polska jest w doskonałej sytuacji w porĂłwnaniu z innymi krajami UE. Pod koniec 2010 roku deficyt w Grecji ma wynieść ponad 8% PKB, co będzie skutkowało długiem publicznym w wysokości 125% PKB, w Wielkiej Brytanii ponad 11% przy długu ok. 80%. Inne najbardziej zadłuĹźone państwa UE to Włochy – ok. 118% PKB, Belgia – ok. 100% PKB, Portugalia – ponad 85% PKB, Francja ponad 83% i Niemcy, ktĂłre zbliĹźają się do 80% PKB.
   
   Wszelkie prognozowane terminy spłaty takiego zadłuĹźenia wykraczają dalece poza kilkuletnie kadencje rządĂłw. Samo zejście poniĹźej 60% PKB wedle wyliczeń Międzynarodowego Funduszu Walutowego nastąpiłoby w Niemczech w 2028 roku, Grecji w 2031 roku, we Włoszech w 2060 roku, ale jak pokazuje historia – trwałe obniĹźenie, nie mĂłwiąc o całkowitej spłacie państwowego zadłuĹźenia, to rzadkie wydarzenie: wiele państw znacznie zredukowało dług zaciągnięty np. w czasie II wojny światowej, ale przykładowo w USA ostatni raz udało się całkowicie spłacić dług publiczny prezydentowi Andrew Jacksonowi w…1835 roku.
   
   Widmo Bismarcka
   
   Wystarczy jednak przyjąć inne metody pomiaru i obliczeń, a sytuacja zadłuĹźenia Polski zmienia się diametralnie i wydatki takie jak na usuwanie skutkĂłw powodzi staną się zupełnie bez znaczenia.
   
   Dług publiczny w Polsce obliczany jest po części metodą memoriałową, a po części metodą kasową. Zobowiązania z obligacji i zaciągniętych kredytĂłw księgowane są memoriałowo, to oznacza Ĺźe dług widnieje od razu w bieżących statystykach. Przyszłe świadczenia społeczne księgowane są jednak metodą kasową, czyli znajdą się w budĹźecie dopiero wĂłwczas, gdy nastąpi przepływ pieniężny — np. wypłata emerytur, dlatego świadczenia za 2011 czy 2050 rok nie są uwzględniane w bieżącym budĹźecie. Podobną metodę księgowania stosują teĹź inne kraje Unii Europejskiej.
   
   Wszystko byłoby dobrze, gdyby struktura demograficzna utrzymywała się na takim poziomie, jak za czasĂłw Otto von Bismarcka, ktĂłry wprowadził znany nam współcześnie państwowy system ubezpieczeń. Jednak obecnie w Polsce przyrost naturalny jest ujemny (-0,053%), a w 2008 roku relacja liczby osĂłb w wieku powyĹźej 65 lat do liczby pracujących wynosiła w Polsce niewiele ponad 30 %, co jest lepszym wynikiem niĹź w reszcie starzejącej się Europy, ale będzie problemem dla systemu ubezpieczeń za kilka czy kilkanaście lat. Z tego względu stosowanie metody kasowej i niewliczanie przyszłych świadczeń jest zatajaniem prawdy, jeśli nie oszustwem.
   
   Co będzie zatem, jeśli policzy się zadłuĹźenie Polski metodą memoriałową? Optymistyczny wariant to relacja długu do PKB nieco ponad 200% (raport Instytutu Sobieskiego). Z kolei opracowanie Komitetu Polityki Gospodarczej Unii Europejskiej z prognozami do 2060 roku mĂłwi o 318%, co jest i tak poniĹźej średniej dla UE wynoszącej 477% i prognozowanego długu Grecji w wysokości 884%. Najbardziej pesymistyczny dla krajĂłw europejskich raport przedstawia amerykański National Center For Policy Analysis, wedle obliczeń całkowite zdyskontowane zobowiązania sektora publicznego wynoszą dla Niemiec 418%, dla Wielkiej Brytanii 442%, dla Francji 549%, dla Grecji 875% i dla Polski zawrotne 1550% w relacji do PKB. Tak fatalny wynik dla Polski wynika m.in. z załoĹźenia niskiego wzrostu demograficznego. Jedyne pocieszenie, Ĺźe raport nie uwzględnia spadającej w Polsce stopy zastąpienia (wysokości emerytury pochodzącej ze środkĂłw publicznych do wysokości wynagrodzenia), ktĂłra obecnie wynosi 56% i ma spaść poniĹźej 30%.
   
   W długim okresie wszyscy będziemy Grekami?
   
   Dotychczasowe prĂłby reformy finansĂłw publicznych w Polsce polegały na odkładaniu w przyszłość koniecznych zmian, być moĹźe w nadziei, Ĺźe inne państwo europejskie będzie musiało pierwsze zmierzyć się z problemem zadłuĹźenia. Wnioski z greckiej lekcji są jednak nieubłagane: chroniczny deficyt jest formą konsumpcji kapitału, obniĹźa przyszły wzrost gospodarczy, zaburza wysokość stopy procentowej i powoduje szereg innych skutkĂłw (np. na skutek wysokiego opodatkowania — spadek dzietności), ktĂłre ostatecznie prowadzą do katastrofy. Lecz w XXI wieku w UE wciąż sięga się po teorie Keynesa i na koszt wszystkich obywateli przeprowadza bail-outy całego państwa, a za pomocą banku centralnego monetyzuje jego dług publiczny. Wszystko to wbrew art. 125 i 123 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ktĂłry zakazuje takich działań. O dyscyplinie fiskalnej i regule zakazującej przekraczania 3% rocznego deficytu w stosunku do PKB największe państwa UE zapomniały juĹź wiele lat temu. Rządy prawa, ktĂłre według F. A. von Hayeka były fundamentem europejskiej potęgi gospodarczej, okazały się bardzo względnym pojęciem.
   
   Gdy minie powĂłdĹş, ktĂłra bez wątpienia była tragedią dla tysięcy ludzi, wrĂłci temat długu publicznego. Jedyną szansą, aby nie powtĂłrzyć greckiego modelu, jest wycofanie się państwa z Ĺźycia społeczno-gospodarczego — szczegĂłlnie z tak waĹźnych obszarĂłw jak Ĺźycie i zdrowie obywateli. Rząd wciąż moĹźe to zrobić, nie zrywając dotychczasowych zobowiązań, chociaĹź będzie to bolesny proces.
   [1] OprĂłcz rezerw i poĹźyczek zagranicznych, rząd na usuwanie skutkĂłw powodzi moĹźe sięgnąć po 4 miliardy renty emisyjnej banku centralnego i szacowane na 10 miliardĂłw dodatkowe wpływy z podatkĂłw, powstałe dzięki wyĹźszemu niĹź planowany wzrostowi gospodarczemu.
   

Witam. Chciałbym spytać, jeśli chciałbym prognozować dług rządowy dla Polski korzystając z danych eurostat, to jaką metodę prognozowania musiałbym wykorzystać do tych obliczeń?
   dane z eurostat : http://epp.eurostat.ec.europa.eu/tgm/table.do?tab=table&init=1&language=en&pcode=tsieb09 0&plugin=1
   
   mĂłgłbym prosić o odp na mejla
   hercik007@onet.eu