Po zakończonym etapie planowego ludobĂłjstwa, system polityczny PRL przyjął formę bardziej ustabilizowaną
   
   Po eksterminacji pierwszej grupy , w następnym etapie do rejestru ,,wrogĂłw ludu „ wciągnięto: całe duchowieństwo polskie, chłopĂłw nie wywiązujących się z obowiązkowych dostaw, PolakĂłw, ktĂłrzy powrĂłcili do kraju zza granicy, bogatych włościan, osoby, ktĂłre np. nie podpisały tzw. Pokoju Sztokholmskiego, nie wzięły udziału w tzw. narodowej poĹźyczce, bądĹş ktĂłre ,,uprawiały szeptaną propagandę” ,czyli w prywatnych rozmowach krytykowały system. Kartoteka ,,wrogĂłw ludu” rozrastała się do monstrualnych rozmiarĂłw. Oblicza się, Ĺźe w latach 1944-56 do kartotek tych wciągnięto 10 milionĂłw ludzi[p.24] , czyli blisko 50% całego Ăłwczesnego społeczeństwa narodowości polskiej!
   
   Po zakończonym etapie planowego ludobĂłjstwa, system polityczny PRL przyjął formę bardziej ustabilizowaną- najbardziej zbliĹźoną do sytemu aparheidu, jaki funkcjonował w R.P.A . Sam Apartheid polityczny był wręcz wcieleniem zasad ,,demokracji ludowej”, gdzie ,,obywatele” PRL głosując nie mieli Ĺźadnego wpływu na wybĂłr przedstawicieli władzy. Było to jakby wcielenie ,,ustawy o władzach Bantu” gdzie:,, Ludność Afrykańska faktycznie nie ma wpływu na skład władz plemiennych.(..) WĂłdz i jego rada są starannie izolowani od woli ludzi i co więcej, są oni podporządkowani kontroli rządu”[p.25]. Podobnie jak w RPA wszelkie stanowiska na etatach władzy państwowej bądĹş instytucjonalnej stały się domeną ,,elity”, niezaleĹźnie od wymaganych , czy wręcz w ogĂłle posiadanych kwalifikacji. Na tym teĹź tle, tj. braku wymaganych kwalifikacji, oraz z braku innych legalnych moĹźliwości zmiany władzy, rozgrywała się walka gojowsko -sowieckiej i Ĺźydo-litwackiej frakcji partyjnych ,,elity” PRL o namiestniczy urząd. Wyniki owych międzyfrakcyjnych ,,walk o koryto” niezaleĹźnie od ich wyniku nie miały Ĺźadnego wpływu na los polskiego społeczeństwa, sprowadzonego w swej istocie do roli pariasĂłw. Zaś dopchanie się ( z akceptacją Moskwy) nowego składu do koryta władzy PRL ,,legitymizowało” utrzymywanie dotychczasowego sytemu pod parawanem odnowy personalnej. Mającą obowiązywać metodykę tych personalnych przetasowań, zredagował Adolf Berman juĹź podczas I Zjazdu Centralnego Komitetu ĹťydĂłw w Polsce, ktĂłry odbył się w kwietniu 1946r w Wałbrzychu oświadczając, Ĺźe,, Ĺťydzi mają okazję do ujęcia w swe ręce całości Ĺźycia państwowego w Polsce i roztoczenia nad nim swojej kontroli. Berman przestrzegał, aby Ĺťydzi nie pchali się na stanowiska reprezentacyjne. Winni w ministerstwach i urzędach tworzyć tzw. ,,drugi garnitur”. NaleĹźy wytwarzać i popularyzować wśrĂłd społeczeństwa przekonanie, Ĺźe rządzą wysunięci na czoło Polacy, a Ĺťydzi nie odgrywają w Państwie Ĺźadnej powaĹźnej roli. W tym celu w rękach ĹźydĂłw musi znaleźć się w pierwszym rzędzie propaganda z filmem i radiem. W wojsku naleĹźy obsadzić Ĺťydami funkcje polityczne , gospodarcze i wywiad. NaleĹźy mocno utwierdzić się w gospodarce narodowej . Przy obsadzaniu Ĺťydami ministerstw na plan pierwszy wysuwać resorty spraw zagranicznych , przemysłu , skarbu, handlu zagranicznego i sprawiedliwości. Z innych instytucji centralnych naleĹźy obsadzić zjednoczenia ,banki, państwowe centrale handlowe i spółdzielczość. W partii zastosować podobną metodę i siedzieć za plecami PolakĂłw, lecz wszystkim kierować. Uznać antysemityzm za zdradę główną i tępić go na kaĹźdym kroku. JeĹźeli się stwierdzi , Ĺźe jakiś Polak jest antysemitą , natychmiast go likwidować przy pomocy władz bezpieczeństwa , bojĂłwek PPR jako faszystę, nie wyjaśniając sedna sprawy”.[p.26]
   
   W kontekście moĹźliwości dotychczasowego stosowania tej dyrektywy takĹźe w ,,III R.P’’ warto wrĂłcić do sprawy opuszczenia PRL rzekomo przez niemal całą Ĺźydowską mniejszość wskutek ,,polskich prześladowań” w 1968r. Otóş wg udokumentowanych danych MSW w okresie po sześciodniowej wojnie izraelsko- arabskiej, w latach 1968- 69 PRL opuściło legalnie 11 185 osĂłb pochodzenia Ĺźydowskiego [p.27], co wcale niekoniecznie oznacza osĂłb pochodzenia litwako- Ĺźydowskiego. Tymczasem biorąc samą liczbę 400 000, sprowadzonych ,,repatriacją” litwakĂłw, szacując ich liczbę na podstawie wskaĹşnika przyrostu rocznego 10 promili rocznie ( taki wskaĹşnik przyrostu utrzymywała cała ludność wyznania mojĹźeszowego w okresie niepodległości Polski- patrz ,,Mały Rocznik Statystyczny” W-wa 1939r), liczba litwakĂłw, proporcjonalnie do wzrostu ludności PRL przekroczyła w 1966r pół miliona osĂłb. Jest to jednak liczba zaniĹźona, bo nie uwzględniająca ani warunkĂłw ich uprzywilejowania, ani prowadzonego przez 11 lat po wojnie ludobĂłjstwa na ludności polskiej. Jak więc widać, Ăłw wyjazd dotyczył najwyĹźej około 2% całej populacji Ĺźydowskiej Ĺźyjącej w PRL. Czy był to jedynie kolejny propagandowy majstersztyk na rzecz utrwalenia dotychczasowego systemu władzy, czy skutek przegranej walki jednej z frakcji o władzę, czy wreszcie jedynie chęć powrotu tych ludzi na łono Izraela, tego do momentu odtajnienia wszystkich dokumentĂłw MSW okresu PRL zapewne się nie dowiemy[p.28].
   Tu takĹźe w kontekście owego propagandowego nagłośnionego ,,przepędzenia” trudno brać takĹźe na powaĹźnie za jego przyczynę antysemityzm, tak jak trudno by oĹźeniony z cĂłrką litwaka-wysokiego sowieckiego dygnitarza JĂłzefa Unszlichta[p.29], Gomłka mogący posiadać z nią tylko Ĺźydowskich potomkĂłw był any-semitą! Tak teĹź ,,elita władzy” w PRL pozostała podobnie jak po ,,odwilĹźy 1956 ‘’ tak i po 1968r ta sama , a dyrektywa Adolfa Bermana miała być nadal dla niej obowiązująca na dalsze lata.
   
   PRL-owski apartheid dotyczył takĹźe moĹźliwości piastowania kierowniczych stanowisk w jego instytucjach terenowych, na podstawie odgĂłrnej nominacji kandydatĂłw ,,przysyłanych w teczkach” z spreparowanej z gruzĂłw ,zupełnie nowej ,,Warszawy”. Metodykę instalowania ,,elity” PRL w terenie moĹźe obrazować sprawozdanie PPR-owskiego aparatczyka urzędującego w WojewĂłdzkim Komitecie Ĺťydowskim w Gdańsku w 1947r: ,,Ilość ĹťydĂłw w terenie wojewĂłdztwa nie przekracza 1200 , z ktĂłrych 90% pracuje w urzędach państwowych i samorządowych, słuĹźy w MO, WP,UB, często pod nazwiskami polskimi, w nieznacznym procencie (około 50 osĂłb) pracuje w portach jako robotnicy fizyczni i rzemiośle. Przemytem i handlem nie trudnią się prawie wcale. W ten sposĂłb nie ma na naszym terenie na szczęście zagadnienia mniejszości Ĺźydowskiej. Stara się ona uniknąć rejestrowania i statystyki, obawiając się w związku z tym pogorszenia status quo”[p.30].
   
   Analogicznie do południowo- afrykańskiej, rasistowskiej ,,Ustawy o broni i amunicji”[p.31] zadekretowano te sprawy w PRL, gdzie niemal największą zbrodnią stało się samo nielegalne posiadanie broni palnej przez goja- Polaka[p.32]. Z kolei analogicznie do południowo- afrykańskiej ,,Ustawy o przepustkach” [p.33], w PRL wprowadzono dowody osobiste i obowiązek meldunkowy. Analogicznie do rasistowskiej ,,ustawy o przesiedleniach”[p.34]w PRL ustawowo wywłaszczano PolakĂłw z ziemi, nieruchomości i własnych domostw. To ostatnie stanowiło przykład szeroko prowadzonej dyskryminacji ekonomicznej. Dyskryminacji polegającej nie tylko na przejęciu wszystkich środkĂłw produkcyjnych pod hasłem nacjonalizacji, środkĂłw należących dotąd do członkĂłw społeczeństwa, lecz ograbienia całej ludności z wszelkich posiadanych dotąd wartościowych dĂłbr. Przekształceniu PolakĂłw w najemnych nędzarzy słuĹźyła obowiązkowa praca w systemie ,,ludowej państwowości”. Praca ta została obłoĹźona przez system władzy lichwą zrealizowaną za pomocą talonu pieniężnego nie posiadającego Ĺźadnej realnej wartości. Powodowało to, Ĺźe tzw. zwykły obywatel za swoją pracę miesięcznie otrzymywał rĂłwnowartość towaru, jaką w tym czasie zarabiał w wolnym europejskim kraju robotnik w ciągu dwĂłch godzin, a od lat siedemdziesiątych w ciągu jednej godziny pracy. PRL -owski talon pieniężny słuĹźył jednocześnie ,,ludowej” oligarchii do drenowania osobistych majątkĂłw i dĂłbr PolakĂłw, czy to za pomocą urzędowej ,,wymiany pieniądza”, czy przez politykę zwiększania kosztĂłw obowiązkowych opłat wobec realnego zaniĹźania poziomu liczbowego dochodu ludności. Pozbawienie człowieka wszelkich owocĂłw jego pracy ponad to, aby jedynie przetrwał następny miesiąc niewolniczego wyzysku, stanowiło nie tylko ekonomiczną postawę egzystencji tego systemu , ale takĹźe sam cel w sobie. Cel bynajmniej nie ideologiczny, poniewaĹź owa ,,elita” PRL sama Ĺźyła ponad stan, ktĂłry przerastał wszystko to, na co mĂłgł sobie pozwolić Ăłwczesny największy kapitalista z wolnego świata [p.35].
   
   Przedstawione powyĹźej ,,ekonomiczne zasady’’ działania systemu PRL wobec polskiego społeczeństwa na swoisty sposĂłb przeniesione do ,,IIIR.P.’’, wpisują się wręcz w doktrynę sytemu kulturowego, z jakiego wywodzi się litwacka większość ,,elity” PRL-u. Doktrynę tę ujął zwięźle prof. Feliks Koneczny w swym naukowym opracowaniu ,,Cywilizacja Ĺźydowska”:,, Trzymano się drogowskazu zawartego w Talmudzie, w Orzeczeniach, jako wszystko co pozostaje w ręku gojĂłw, stanowi ze stanowiska prawa Ĺźydowskiego ,,pustynię” lub ,,wolne jezioro”, na ktĂłrych wolno Ĺźydom urządzać się po swojemu , jak tego wymaga ich dobro. Liczą się tylko Ĺźydzi , a zatem wszystkie te ,,pustynie” i ,,wolne jeziora” - to res nullus , a więc w konsekwencji res primi occupantis tj. Ĺźyda , ktĂłry pierwszy to gojowi zabierze . I tak cały świat naleĹźy z woli Jehowy do ĹźydĂłw , a zatem majętność goja stanowi właściwie własność Ĺźydowską[p.36].[p.37]
   
   Jeszcze dla większego podkreślenia analogii obu systemĂłw RPA i PRL warto zacytować fragment z zakończenia przytaczanego tu opracowania o apartheidzie: ,,Jedną z cech charakterystycznych polityki apartheidu jest kamuflaĹź. Usiłuje się bronić faktĂłw przez nadawanie im nowych określeń, skompromitowane słowo ,,apartheid” zastępuje się ,,polityką oddzielnego rozwoju” [ np. patrz w PRL: ,,demokracja ludowa”, ,,Urząd Bezpieczeństwa Publicznego” itd.] Znienawidzone przepustki otrzymują nazwę ,,książeczek dokumentacyjnych” [ w PRL ,,dowodĂłw osobistych”] Dyskryminacyjne ustawy otrzymują nazwy jakby nadawały przywileje[,,ustawa o ochronie danych osobowych”, ,,ustawa o ochronie praw autorskich”] [p.38].
   Podobnie teĹź jak w przypadku całej historii PRL jak i jej politycznej kontynuacji pod szyldem ,,III RP’’ przedstawiła się polityka wewnętrzna w przypadku RPA-skiego apartheidu: ,,utrzymywanie w XX w. państwa kastowego , w ktĂłrym 1/5 części ludności korzysta w pełni praw, a reszta pozbawiona jest ich zupełnie , nie jest rzeczą łatwą . wymaga ono zgodności celĂłw i działania rządzącej mniejszości , sytemu prawnego, przeciwdziałającego moĹźliwości zorganizowanego oporu pozbawionej praw większości i potężnego aparatu ucisku”[p.39].
   
   Analogi politycznych PRL do Apartheidu RPA było znacznie więcej. Były, co prawda, teĹź róşnice, lecz wynikały one w większości z odmiennego pochodzenia cywilizacyjnego, europejskich afrykanerĂłw RPA i litwakĂłw PRL. Jedyną istotną róşnicą między obydwoma systemami: RPA a PRL było, iĹź ten pierwszy pozostawał państwem politycznie niepodległym, w tym drugim zaś obca oligarchia, realizując doktrynę kolonizacji kraju na rzecz drugiego państwa , utrzymywała się jako uprzywilejowana kasta władzy, dzięki wyłącznemu oparciu na obcej, okupacyjnej największej armii świata: Armii Sowieckiej. Identyczną juĹź niemal do byłej RPA formę politycznego bytu PRL -owski krypto-aparheid przyjął, po wycofaniu rosyjskich sił zbrojnych z jego obszaru pod szyldem ,,III R.P.’’ .
   
   Tak teĹź bezpośrednio z krypto-rasistowskiego systemu politycznego PRL wynikała realizowana przez instytucje tego państwa eksterminacją wszystkich polskich organizacji politycznych, społecznych z lewicowymi włącznie. RĂłwnieĹź zwalczanie Kościoła katolickiego, a tym samym religii wyznawanej przez blisko 90% polskiego społeczeństwa było takĹźe niczym innym jak objawem tego odgĂłrnie realizowanego rasizmu. Całość owego rasistowskiego wizerunku PRL uzupełniała dyskryminacja ekonomiczna dzieląca społeczeństwo na rĂłwnych (w biedzie) wywłaszczanych PolakĂłw i ,,rĂłwniejszych’’, (tj. Ĺźyjących na poziomie dawnej magnaterii) Ĺźyjących z grabieĹźy społeczeństwa sowieckich aparatczykĂłw.
   UWAGI NA MARGINESIE’’
   
   *W temacie faktycznie rzetelnej lustracji kłania się sprawa weryfikacji personalnej trzy pokolenia wstecz do 1939r, tak wszystkich osĂłb publicznych, urzędnikĂłw państwowych i wyrosłej nie wiadomo z czego krajowej finansjery ! W tym kontekście jednym z kluczowych jest kasacja rasistowskiej ustawy o ochronie danych osobowych uniemoĹźliwiającej weryfikację tych osĂłb pod kątem ich legalnego polskiego pochodzenia ,bądĹş stalinowskiego ,,polskiego pochodzenia ‘’ utrzymywanego wraz z przywilejami dotąd przez sowiecki pomiot przez zasiedzenie w Polsce !
   *Litwaki- Ĺťydzi rosyjscy wysiedleni edyktem carskim w połowie XIX w z obszaru całej Rosji na obszar zaboru rosyjskiego Rzeczpospolitej. Organizacyjnie ( Bund, SDKP, SDKPiL, CzKa, KPP, ZPP, UBP, PPR itd.) i czynnie występowali zawsze przeciw idei niepodległej Polski.OJCZYZNIE SKRADZIONA TOĹťSAMOŚĆ-EUGENIUSZ KOŚCIESZA http://skradziona_tozsamosc_edycjaii.republika.pl/